Ze zijn zo iconisch, meneer!

Oké, ik wou met een ander onderwerp deze blog beginnen, iets over containerparken, maar de beelden die een goede vriend me vandaag toestuurde raakten me hard. Zo hard dat ze de ‘goesting’ een blog op te richten, veranderden in een dringende noodzaak! Eén beeld van de Braziliaanse sociale aardbeving kon deze beginnende blogger wakkerschudden. Wat doet het met u?

Hoet af voor degene die deze enscenering heeft bedacht. Een paar felle spots en een staaltje iconische architectuur, meer heeft een beetje revolutionair niet nodig . Ik zie Oscar Niemeyer, de architect van het staaltje, tevreden glimlachen in zijn graf. De man zei eens dat zijn gebouwen het leven van de armen niet konden verbeteren. Welnu meneer Niemeyer, zoals je hierboven ziet heb je je schielijk vergist! En het mag gezegd, het is van de val van muur geleden dat we zo’n historische foto’s kregen. Daar zit jouw trillende lijn zeker ergens voor tussen. Maar de vraag is, staan we echt op een kantelmoment?

Geen betere bron, dan mijn goede vriend en Braziliaanse kotgenoot Du! 

- Du, wat gebeurt er allemaal in Brazilië?’

 Hij verlaat de deuropening en zet zich in de gang, klaar om mij de situatie genuanceerd uit te leggen.

- ‘Wel’ begint hij ‘Het is begonnen in Sao Paulo. Ze hebben de prijs van een ticket  voor het openbaar vervoer van 3 reais naar 3 reais 20 verhoogt. Maar gemiddeld verdienen wij in Brazilië 700 reais per maand, dus dat zou betekenen dat als we één keer ergens heen en terug gaan we bijna 7 reais betalen, ofwel 1% van het loon. Dat vonden mensen de druppel. Ofwel werden de tickets terug goedkoper, ofwel Sao Paulo vai parar. wat Sao Paulo gaat stoppen betekent. Iedereen werd gevraagd mee te protesteren. De reactie van de politie was ronduit agressief. Mensen reageerden hierop geshockt, want het leek of ze plots in een dictatuur leefden, en niet in een democratie. Deze politieacties, staken het vat buskruit pas echt aan. Mensen zagen ineens de kans schoon de corruptie aan te klagen. En zo verspreidde de golf van verontwaardiging zich naar Rio, en later naar Brasilia.’ 

 - 'Maar de protesten zijn echt gigantisch, het lijkt of iedereen, arm én rijk, de straat op is.'

- ‘Ja, dat is zo.’ 

Als arm en rijk samen de straat opkomen, dan weet je dat het mis zit. Ik stelde Du, in de goede geest van deze blog, nog één kritische vraag. 

- ‘Protest, allemaal goed en wel, maar als je niets voorstelt, dan blijft het gewoon zagen.’ 

Du knikt - ‘Hun eerste eis is dat de prijs voor het openbaar vervoer daalt. En daarna hebben ze nog andere standpunten.’

Vechten voor een gemeenschappelijk doel doet verschillen vergeten. Dat is bekend. Ik hoop gewoon dat, te midden van al dat tumult, een moeder uit de favela en rijke uit de middenklasse, elkaar even in de ogen kijken, en weten: wij zijn hetzelfde.  

Verdorie toch! Net als je denkt dat we allemaal indommelen achter onze pc’s, wat in het geval van de auteur bij het ter perse gaan bijna zo is, gebeurd er dit! Het volk, ja, het echte volk, krijgt een vonk. Je ziet het in hun ogen. Moeite doen voor een ideaal, we waren al bijna vergeten hoe (iconisch) dat eruit ziet. 

afbeelding: g1.globo.com